.

Joyce en Ilse van der Kroon Samen met Anniek Bruin

Titel uit zicht na thuisnederlaag (29-31’ tegen Borhave.

Het seizoen van de grote verwachtingen zit er op. Na de nederlaag van zaterdagavond tegen koploper Borhave (29-31) is het kampioenschap voor dames 1 van VZV wel zo ongeveer buiten bereik. De achterstand op de Tukkers is zeven wedstrijden voor het einde gegroeid tot vijf punten. In de hoofdklasse A gaat het vanaf nu tussen Borhave en Nieuw-Heeten.

 VZV speelt voor het brons. Maar daar was het dit seizoen niet om begonnen. VZV speelde maar voor één plek, was de doelstelling van dag 1 van de voorbereiding. Na drie seizoenen hoofdklasse met posities 4 en 3 moest het er nu maar eens van komen. De meiden gingen voor de eerste plek. Ze wilden terug naar de eerste divisie die ze in 2008 verlieten.

 Die titelstrijd leek op voorhand een duel met Borhave, de vaardige nummer 2 van vorig seizoen toen DOS op de laatste dag met de titel aan de haal ging. Maar Nieuw-Heeten voegde zich snel bij dat duellerende duo. Het was in de vijfde speelronde de eerste en enige ploeg die van Borhave kon winnen.

 Daarom leek het op zaterdag 7 januari, alsof de titelstrijd een belangrijk hoofdstuk had opengeslagen toen VZV in Haarle van Nieuw-Heeten won. Een week later werd de lastige uitwedstrijd bij VVW (Wervershoof) gewonnen. Twee lastige klippen bleken omzeild, de competitie leek nog veel aardigs in het verschiet te hebben.

In de eerste helft van het zaalseizoen (DS1 speelt trouwens niet meer op het veld) was verloren van Borhave en er was een kostbaar punt gemorst tegen Hacol. Die tegenvallers waren op 15 januari wel zo ongeveer gerepareerd. De week erop werd de wedstrijd tegen Hurry-Up gewonnen, vorig jaar een schriktegenstander die VZV twee keer met een gapende wonde achterliet. De ploeg leek klaar voor de beslissende ronden van het seizoen.

Toen kwam de uitwedstrijd tegen ZAP, de buren van Anna Paulowna. VZV verloor daar niet alleen de wedstrijd, maar ook haar twee belangrijkste aanvallers: topscorer Riekie Singer en de grote aanwinst van dit seizoen, Kim Groen. Singer hobbelde zaterdagavond in de kantine rond, klaar voor een volgend ziekenhuisbezoek om haar kapotte onderbeen te monsteren. Groen kwam een paar keer wat minuten in het veld tegen Borhave, hoogst karaktervol, maar zij was geen schim van de makkelijk scorende speelster die we normaal in haar aantreffen.

Die schade uit het duel tegen ZAP was uiteindelijk ook leidend in het verloop van de wedstrijd tegen Borhave. Er was zaterdag net iets te weinig vuurkracht uit de tweede lijn, waardoor de eerste lijn van VZV wat extra ruimte had kunnen krijgen. Dat manco kwam in de eerste helft overigens nog niet aan het licht.

 VZV, met een aangepaste aanval en zonder de aan de rug geblesseerde teammanager Rob Singer op de bank, begon voortvarend. Borhave had de lange reis langs gladde wegen slecht verteerd en kwam al binnen vier minuten met 5-2 achter. De bliksemstart had nog ruimer kunnen uitvallen, maar de anders zo scherpe Lotte Houtenbos miste twee vrije break-outs. Het bleken achteraf dure missers.

 De grootste voorsprong kwam bij 8-3, door een scherp hoekschot van Nandy Kramer, een van haar vijf treffers van deze avond. We konden echter ook kennis nemen van de wet van de remmende voorsprong. Langzaamaan begon het slimme Borhave in te lopen, zelfs in situaties waarin VZV had moeten uitlopen. Bij de stand 14-11 kreeg Eline Legtenberg, de uitblinker van Borhave, een 2-minutenstraf.

 In dat overtal waren de treffers niet voor VZV, maar juist voor het soms van de achterlijn toverende Borhave dat prompt naar 14-13 terugkroop. Het waren kostbare fouten van de ploeg van coach Conny Kramer. Bij 14-14 kon de wedstrijd opnieuw beginnen, maar het was daarom mooi dat VZV met goals van Nandy Kramer, Selina Bruin (een van haar zeven) en Anniek Bruim (7-meter) met een voorsprong van twee treffers (17-15) kon gaan rusten.

 Die marge had direct na de pauze met hand en tand verdedigd moeten worden om Borhave nerveus te krijgen. Zes minuten na de rust stond er 17-19 op het bord en vanaf dat moment liep VZV achter de feiten aan, zoals dat in sportjargon zo mooi heet. Het verschil liep op naar maximaal vijf (23-28) door fraaie goals van met name Priscilla ter Elst. Bovendien waren de scheidsrechters Nulle en Hartogh na rust royaal met 7-meters na gestopte schoten van Borhave. ‘Twee kanten, scheids’, hoorde ik coach Kramer roepen, maar dat is in zulke situaties toch aan dovemansoren gericht. Zelfs Linsey Perre, zwaar belaagd in de cirkel bij een vervolgens gestopt schot, kreeg in zo’n geval niets mee. het thuisvoordeel, ik ken het begrip weer sinds de uitwedstrijd bij Nieuw-Heeten, bleek van nul en generlei betekenis.

 Opvallend genoeg gaf het geplaagde en belaagde VZV de wedstrijd niet op. Er waren een scherpe inzet en een sterke wil die de wedstrijd spannend hielden. Na die vijf treffers verschil werd het op 58 seconden van het einde de kleinst mogelijke marge, 29-30. Nandy Kramer tekende voor die treffer aan de kant van de tribune, waar de VZV-aanhang onder leiding van Marion Kramer (zus van Conny) veel lawaai maakte en het team in het laatste kwartier hartstochtelijk steunde. Dat hebben we ook wel eens anders meegemaakt.

 Er was hoop op de kostbare gelijkmaker, maar die werd de nek omgedraaid door Tara Grashof, een van de handige schutters van Borhave. Zij schoot 29-31 binnen en toen was het klaar, finito, bekeken en gedaan. Het was de eerste thuisnederlaag van VZV dat wist dat het de rest van het seizoen (we eindigen opp 31 maart thuis tegen Nieuw-Heeten) louter om de schone eer zal gaan. Er waren heel wat mensen die treurend sporthal ’t Zijveld verlieten. In een goede acht dagen een seizoen vergooid, het kampioenschap in de aanbieding gedaan en vele wonden om te likken.

 We mogen hopen op snelle beterschap van Kim Groen en bemoedigend nieuws uit het ziekenhuis over Riekie Singer. Dymphie Keesom was zaterdag gelukkig na tweeënhalve maand Pfeiffer weer terug op de vloer. Het is een lichtpunt dat we op deze koude, duistere avond dan nog maar even aan onze vele volgers presenteren. Verder was er even weinig hoopvols te presenteren.

Doelpunten VZV:

Nandy Kramer 5, Luca Prak 3, Romy Deken 1, Linsey Perre 3, Lotte Houtenbos 1, Anniek Bruin 8 (3), Selina Bruin 7 (1), Dymphie Keesom 1.

John Volkers

Voordat de strijd losbarstte hadden de meiden een goed gevoel over de te spelen wedstrijd. Zij hadden goed getraind de afgelopen week en ze hadden vrijdagavond de video van de heenwedstrijd met zijn alle goed doorgesproken.

Ze wisten wat ze moesten doen.

Het zou de eerste strijd worden van de twee clubs van de nieuwe gemeente Hollands Kroon. Want sinds 1 januari spelen beide clubs in dezelfde gemeente.

Het begin was voor ZAP. Twee maal scoorde Carlien Verbruggen van afstand raak. Maar via Linsey, die ik deze avond goed vond spelen ,en  die zelfs VZV topscoorster werd, en via Luca werd het 2-2. ZAP kreeg een pingel, die verzilverd werd. Toen kwam Marieke Haver lelijk ten val en werd het voor haar einde wedstrijd. Het werd een fysiek spelletje en de scheidsrechters Schipper en v Dijk lieten veel toe. In het verloop van de eerste helft werd VZV sterker en kwam dan ook verdiend op voorsprong. Via 6-8 werd het bij rust 11-14. Je zou zeggen niets aan de hand voor VZV. Wie coach Conny Kramer ook in het veld zette : het maakte niet uit wie er stond. VZV speelde gewoon beter.

Vol goede moed werd aan de tweede helft begonnen. ZAP kwam beter uit de startblokken om met een schaatsterm te beginnen. Wel toepasselijk op de avond van de WK sprint. De ploeg uit Breezand kwam terug op 15-16. VZV zette weer aan en bouwde de voorsprong uit naar 16-20. Het talrijk meegereisde publiek uit ’t Veld begon VZV VZV te scanderen en het was stil aan de overkant.

En toen begon de ellende . Eerst kwam Kim Groen naar de kant met een achillespeesblessure  en een paar minuten later lag Riekie Singer kermend op de grond. En die grond kende ze. Twee jaar daarvoor was ze ook al eens hard op die vloer terecht gekomen en een langdurige knieblessure was het gevolg.

Ze voelde een knak in haar onderbeen en ze werd met een brancard afgevoerd.

Diagnose nu nog onbekend, maar het zag er niet goed uit. VZV leidde toen met 17-21 en er waren nog ruim 13 minuten te spelen. Omdat ik zelf met Riekie mee was naar de kleedkamer heb ik niet gezien wat er toen gebeurde. Volgens Rob sloeg de angst in de ploeg en de ene verkeerde pass naar de andere. ZAP kreeg de bekende vleugels  en scoorde 8 doelpunten op rij terwijl VZV het doel niet meer wist te vinden. Ik vroeg na de wedstrijd aan de meiden hoe dat kwam. Verschillende antwoorden dat wat er met Riekie gebeurd was meegespeeld had. Ze konden zich niet meer goed concentreren en Kim hobbelde ook nog maar wat mee.

Zo werden twee kostbare punten verspeeld en is VZV volledig afhankelijk wat Borhave en Nieuw Heeten nu gaan doen. Op de terugreis was de stemming al weer redelijk. ZAP had gewoon verdiend gewonnen. Ze hadden meer gescoord.

Maar als Riekie en Kim niet geblesseerd waren geraakt dan had VZV gewonnen.

Maar als geldt niet in de sport.

Doelpunten VZV: Linsey 5, Kim 4, Riekie 3, Luca 3, Nandy 2, Lotte 2, Anniek 2,

Fleur Groen, Selina Bruin en Jessy Blom

Eindelijk magische grens van 40 goals gehaald door productief VZV.

Het telraam leek wel even van slag zaterdagavond in ’t Zijveld, maar op een gegeven moment stond het er toch: 40. VZV wilde zo graag een keer de 40 halen. Toen VZV op 37 was beland, zei teammanager Rob Singer dat ze (zijn meiden) nu dan eindelijk een keer de ‘40’ gingen halen. Er was toen nog ruim zeven minuten te spelen.

Bij Hurry-Up viel op dat moment de ene na de andere tijdstraf. Zelfs de coach moest eraan geloven. Er ontstond zelfs een wedstrijd van zes aanvallers van VZV tegen drie verdedigers van H-Up (zo komt de Nederlandse taal aan dat aanmoedigingskreetje). De 38 kwam op het bord dat door het wedstrijdsecretariaat werd bijgehouden. Maar gek genoeg duurde het verschrikkelijk lang voor die laatste goals vielen.

Op 4.45 van het eind maakte Linsey Perre de 39^ste. Daarna werd kans na kans gemist, ballen werden in de handen van Hurry-Uppers gegooid die vrijuit naar de overkant konden rennen voor goal 29, 30 en 31. Maar op 1.05 van het eind kon dan eindelijk Kim Groen de verdediging van de Drentse vrouwen omzeilen en de veertigste in het net knikkeren.

Iedereen blij. Singer kwam zelfs even naar de verslaggeverstafel voor een high-five. Ik gaf een klein vijfje, een drietje denk ik, terug, maar moest snel doorgaan met schrijven. Want in alle opwinding en midden in de vloedgolf had ik ergens een goal gemist. Maar waar?? Ik had 39 keer een doelpuntenmaker genoteerd voor VZV en het moesten er 40 zijn. Ook de scheidsrechters hadden dat bijzondere getal.

We noteerden als eindstand daarom 40-31. 71 goals in 60 minuten handbal. Dat zie je zelden tot nooit in de hoofdklasse. Rob Singer zei dat hij het in zijn vier jaren in de hoofdklasse nog niet eerder had meegemaakt. Wel steeds hoog in de 30, maar altijd ging bij VZV het voetje van het gaspedaal in de laatste minuten. Zaterdag ook trouwens, maar toen drukten Kim Groen en Linsey Perre het nog eens extra stevig in.

Ik vroeg voor VZV-tv aan het Waarlandse duo Amber Zomerdijk of zij wel eens veertig goals hadden gemaakt in een wedstrijd. Bij de junioren A1 dachten de meiden die dit jaar zijn overgekomen. Tegen Spartanen of zo. En verliezen van Hurry-Up, dat hadden zij nog niet meegemaakt. Vorig jaar speelden ze nog A1 (veldhandbalkampioen van Nederland en het enige team dat in dat jaar landskampioen zaal SEW aankon).

Vorig seizoen verloor VZV beide wedstrijden tegen Hurry-Up. Thuis en uit. Het kon toen eenvoudigweg niet op tegen de fysieke kracht van de dames uit Zwartemeer die de lichtgewichtjes uit ’t Veld en Zijdewind wegbliezen. Het waren de pijnlijkste nederlagen van het seizoen. Alles deed zeer na die wedstrijden.

Dit seizoen kan VZV iets meer tegenhouden, zo bleek zaterdagavond. De dekking stond de laatste weken behoorlijk goed. De ploeg van coach Conny Kramer, sinds december de opvolger van Hans Eilers, moest het deze keer echter weer ouderwets van zijn schotkracht hebben in de wedstrijd tegen het team van Recycling Kremer (vroeger heette dat sloperij). De 31 goals tegen waren ook het gevolg van leep schieten van de opbouwrij van H-Up. Vooral de nummer 5, Mariska Fuhler, schoot steeds laag in de rechterhoek van onze keepsters.

Ik gooide het na afloop voor VZV-tv bij de vragen aan Fuhler maar over een andere boeg. Of zij wel eens 40 goals had tegen gekregen met Hurry-Up? Ze zei van wel, maar ze kon geen wedstrijd opnoemen waarin dat was gebeurd. Dat zegt wel genoeg. Het is waarschijnlijk niet zo geweest. Zulke wedstrijden blijven je bij. Het zijn eigenlijk vernederingen. Maar zo zag het er zaterdag niet uit, omdat VZV aan het eind wat wegdeemsterde qua spel. Er werden slordige fouten gemaakt, de concentratie was weg. Er was niets flonkerend aan de laatste omwentelingen van het scorebord.

Uw verslaggever keek nog eens na of er dit seizoen al veertig goals waren gehaald in een hoofdklassewedstrijd. De topscores waren 38-27 van koploper Borhave (tegen DTS’48) en 36-12 van Nieuw-Heeten (de nummer 3) tegen opnieuw DTS’48. Dus de 40-31 van VZV was een recordscore, mooi voor de boeken, aardig als indicatie van de vorm die de komende weken weer hard nodig is.

‘We spelen vanaf nu alleen maar finales’, meende teammanager Rob Singer. Hij zag al ernstig op tegen het bezoek aan ZAP (dat verrassend genoeg van hekkensluiter KSV verloor) en de visite door koploper Borhave, op zaterdag 4 februari. Dat kunnen we ons levendig voorstellen.

Feit is dat de schotkracht van VZV weer in orde was. Tegen VVW werd vorige week slechts 19 keer met succes ‘afgesloten’. Tegen Hurry-Up was er een ruime verdubbeling van dat aantal aan de orde.

Wij van de statistiekendienst turfden ook nog schotpercentages. Riekie Singer scoorde 13 keer (5 strafworpen). Daarvoor had ze 21 doelpogingen nodig. Voor een hoofdaanvaller is een schotpercentage van 62 procent onwaarschijnlijk hoog. Het hoogste percentage werd gehaald door Linsey Perre en Selina Bruin, onze twee cirkellopers: 100 procent. Beiden 4 uit 4. Selina had daar een 7-meterworp voor nodig. Romy Deken kwam ook uit op 100 procent, een schot, een goal.

Lotte Houtenbos noteerden wij voor 6 uit 9: 66 procent. Kim Groen kwam aan 4 uit 7: 57 procent. Dat had wel wat hoger gemogen. Tweemaal miste ze in vrije positie. Dat gebeurde aanvoerder Luca Prak (3 uit 6) ook drie keer. Het gevoel ontstond dat VZV bij een opperste concentratie dik over de 40 had kunnen heen schieten. Het blijft iets geks, zo royaal winnen, en dan denken dat het nog beter kan. Zoiets heet ambitie. Er kan, zo stellen we vast, nog steeds geschaafd worden aan de vorm die nodig is om het seizoen die glans te geven die onze VZV-meiden zo vurig wensen.

Doelpunten VZV:

Nandy Kramer 2, Luca Prak 3, Riekie Singer 13 (5), Romy Deken 1, Linsey Perre 4, Lotte Houtenbos 6, Anniek Bruin 2, Kim Groen 4, Selina Bruin 4 (1), Albertine Abube 1.

John Volkers.

.

Veldslag rondom de cirkel

Hoever Wervershoof van de Duitse grens verwijderd is weet ik zo ff niet uit mijn hoofd en opzoeken mwah laat maar. Enige overeenkomsten met onze buren hebben ze echter wel, je hebt n.l. pas van VVW gewonnen als zij allemaal in de bus zitten en de hoek om zijn. Dan pas? Marts Smeets zou zeggen "mag ik dat zeggen? ja dat mag ik zeggen, dan Pas!"

Een ongekende zo leert ons de voorafgaande seizoenen vechtlust en 'never give up' mentaliteit heeft VVW, enig respect voor de Wervershoofse meiden is hiervoor op z'n plaats. Verliezen is nooit leuk maar als je er nou alles aan hebt gedaan om te winnen? dan kun je er vrede mee hebben. Verliezen en tevens het gevoel hebben dat je er niet alles aan gedaan hebt.... dat gevoel kennen zij daar niet in Wervershoof, altijd gaan zij voor de winst en zo hoort het natuurlijk ook!

Natuurlijk wisten wij dit en voorafgaand aan de wedstrijd gewezen op de laatste fase van de wedstrijd waarin V.Z.V. nogal eens conditioneel capituleert en het dan makkelijk weggeeft. Juist in die laatste fase zo leerde ons schuilt de kracht van VVW. Het devies was dus: spaar je krachten waar het kan om die o zo belangrijke eindfase goed door te komen.

Verdedigend heeft V.Z.V. de laatste weken een positieve omslag gemaakt dus dit was duidelijk: doorgaan waar wij mee bezig zijn. Keihard gewerkt wordt er met als slogan 'wat je niet tegenkrijgt hoef je aan de andere kant niet te scoren'

Zoals alle voorgaande edities was 'de Dars' wederom uitstekend gevuld voor deze sinds jaren bekend staande 'beruchte' derby. Een beetje handballiefhebber weet natuurlijk waar hij moet zijn als deze wedstrijd op het programma staat, velen hadden dan ook de sporthal in Wervershoof als uitspanning voor deze middag gekozen.

Veel V.Z.V. supporters mochten wij verwelkomen waaronder onze meiden van de B1 en de mannen Van Hs.1 en natuurlijk onze trouwe supporters die er altijd zijn. Superbelangrijk voor onze meiden, dus iedereen bedankt voor jullie support, ondersteuning en lawaai! in deze voor ons zo belangrijke wedstrijd.

'Krachten sparen' zo hadden wij bedacht, nou daar kwam mooi niks van terecht, V.Z.V. mocht direct vol aan de bak en moest alle zeilen bij zetten om zich het ontketende VVW van het lijf te houden en stond na 5 min. al tegen een 5 - 2 achterstand aan te kijken Dankzij onze uitstekende verdediging wist VVW pas 10 min. later weer te scoren stand 6 - 3.

V.Z.V. kreeg echter aan de andere kant de bal helaas ook niet in het net, duidelijk bij beide ploegen was dat het accent vandaag op de verdediging lag dat dan ook bij beide ploegen op uitstekende en gedreven wijze uitgevoerd werd. Mocht er al eens een gaatje vallen dan stond er aan beide kanten een uitstekende doelvrouwe om erger te voorkomen. Janneke van Rijswijk vervulde bij V.Z.V. in de eerste helft deze rol met verve.

Beide ploegen gaven elkaar weinig toe, na 20 min. 6 - 5, een ongekend lage score maar nogmaals aan beide kanten werd er 'tot op het bot verdedigd' Dan die belangrijke 21ste minuut: Direct rood voor een speelster van VVW die al geel en een 2 min. straf op zak had. Een onbesuisde actie tijdens een break - out van V.Z.V. luidde een voortijdige douchepartij in.

De dames Roefs en de Lange (wat doen zij nog in deze klasse?) hebben in voorafgaande wedstrijden al laten zien niet bang te zijn voor het nemen van beslissingen, pappen en nathouden is aan hen niet besteed. Ook in de tegenwoordig verplichte 'Technische Bespreking' zijn zij duidelijk en wie er nog aan mocht twijfelen dat zij de leiding hebben komt direct bedrogen uit! Hopelijk wordt er vanuit Oosterbeek ook eens gekeken naar dit koppel, wie herinnert zich niet de voorgaande editie van ZAP - V.Z.V. waarin één helft van dit koppel een fantastische wedstrijd floot!

Na 25 min. nog steeds een ongekend lage score n.l. 8 - 7. Wie hier vandaag aan het langste eind zou gaan trekken bleef moeilijk te voorspellen. Een vrije schotkans voor V.Z.V. werd nog in de zoemer gesmoord.

Ruststand 9 - 9

In de rust nog maar eens gewezen op onze goede verdediging en vooral de continuatie hiervan. Ook bij VVW was dit doordrongen dat zij hun goede verdediging moesten continueren om zich V.Z.V. van het lijf te houden. Beide ploegen kwamen wederom in de beginfase van de tweede helft niet tot scoren, het duurde tot de 10de min. tot VVW uiteindelijk de 10 - 09 mocht aantekenen.

Gelukkig geen 'inkakmoment' vandaag voor V.Z.V. dat in de 13de minuut de eerste voorsprong van de wedstrijd pakte 10 -11, via 10 - 12 in de 17de minuut weer de anschlusstreffer voor VVW 11 -12 uiteindelijk kwamen beide ploegen in de 22ste min. weer op gelijke hoogte 14 -14

Ongekend spannend was het waar uw verslaggever er persoonlijk voor zorggedragen heeft dat het vochtpercentage in 'de Dars' tot grote hoogte steeg, zelfs een pen lag ineens in tweeën die schijnbaar niet tegen de spanning bestand was, gelukkig heb ik er altijd een paar in het koffertje. Pfffff

Nog 8 minuten, waar gaat het naartoe? buigen of barsten, VVW buigt of barst niet, V.Z.V. gelukkig ook niet en weet uit te lopen naar een 15 - 17 voorsprong en mist 2 min. voor tijd nog een strafworp. Dezelfde misser van de strafworp wist in de eindfase nog 2 keer achtereen te scoren voor V.Z.V. dus die gemiste strafworp is je vergeven.

Eervolle vermelding ook uit de monden van de VVW meiden richting Amber Zomerdijk die werkelijk in de bloedstollende eindfase de meest fantastische reddingen heeft laten zien chapeau Amber!

Saillant detail: de VVW speelster die van het strijdtoneel mocht vertrekken na haar rode kaart stond na de wedstrijd in tranen langs de kant, m.i. juiste benadering en onderkenning voor de schade aan haar team, deze belangrijke speelster voor VVW leert hier weer hopelijk heel veel van, bij een hoop ref`s in de Hoofdklasse kom je er mee weg maar bij deze uitstekend leidende dames van vandaag niet. Break - out situaties zijn moeilijk in te schatten en als verdediger neem je de gok of niet!

Zelf ben ik voor een spelregelaanpassing en wel: binnen de negen meter lijn is bij een break - out enig lichamelijk contact verboden, anders direct rood, simpel toch?

Eindstand 16 - 19

`t Fortuin / VVW - V.Z.V. 2011 - 2012 was er weer één om in te lijsten, zoals een Heren 1 supporter al memoreerde op ons gastenboek: wedstrijd een 4, spanning een 10.

Mooie spannende wedstrijd waarbij het hebben van een AED machine eens te meer duidelijk werd want ongekend spannend was het!

Complimenten aan het veelvuldig opgekomen meelevende publiek aan beide zijden waar het nergens onaardig werd. Net zoals de thuiswedstrijd was deze onderlinge confrontatie er één zonder noemenswaardige gebeurtenissen, jammer dat er op voorhand door zichzelf onder schuilnamen verschuilende mensen al vooraf weer een vervelende sfeer gecreeërd werd. Het is jammer maar helaas.

`t Fortuin / VVW heeft zich wederom een waardige tegenstander getoond waar V.Z.V alle moeite mee heeft. Een sportieve ongekend spannende wedstrijd geleid door een goed koppel vanmiddag waarbij V.Z.V. gelukkig aan het langste eind trok.

Complimenten voor onze meiden die het hoofd koel gehouden hebben en zich 'doodgevochten' hebben, chapeau meiden!

Doelpunten V.Z.V. : Lynsey 2, Luca 2, Anniek 9 (3) Riekie 4, Kim 1 , Lotte 1

Volgende week Hurry - UP in `t Zijveld, wat wij nu wel weten is dat van onderschatting geen enkele sprake meer mag zijn, tot de tanden gewapend zullen wij er staan! Hopelijk U ook!

Tot volgende week!

gr. rob singer

.

Fles champagne niet voor niets meegenomen.

Kim Groen, stout als altijd, had een fles champagne onder in haar sporttas meegenomen. Overgehouden aan oudejaarsnacht, bestemd voor een beter doel. Misschien dat Kim, de gedreven spelverdeler van VZV dames 1, daarom vooraf zo zenuwachtig was. In de bus op de heenreis zat ze nerveus te kakelen en heen en weer te schuiven op haar stoeltje.

Als dat teken van overmoed maar niet afgestraft zou gaan worden, zo denken wij calvinistische zielen uit Nederland. Het kwam allemaal goed met VZV in Haarle, in sporthal Sprengendal, het gezellige thuishonk van koploper Nieuw-Heeten. Die ploeg uit het schone Salland leidde na tien speelronden de competitie, ver voorbij de eigen doelstelling om dit jaar bij de beste vijf te eindigen.

Vorig jaar eindigde het team als zevende. Nieuw-Heeten speelt dit seizoen zoveel sterker na de terugkeer van Nancy Gerritsen, de grote, sterke opbouwspeelster die landskampioen MiZuWai Dalfsen verliet om weer terug te keren in de schoot van haar eigen club. Die grote Gerritsen was de vrouw op wie gelet ging worden deze avond.

Aan VZV-kant was er ook een Return of Fame. Selina Bruin, in 2007 in het gevolg van Jessy Kramer van VZV naar eredivisieclub SEW verhuisd, was na een half jaar behangen, schilderen en stofferen van haar nieuwe huisje langzaam weer in de stemming geraakt voor een optreden in een handbalploeg. Ook zij koos haar oude nest uit voor een terugkeer. De rust en de koelbloedigheid die zij uitstraalde, deden VZV meer dan goed in Haarle. Het was kortom een krachtmeting op niveau.

Van het eerste begin had VZV het initiatief. De dekking stond perfect. Keepster Amber Zomerdijk moest met hoofdpijn al snel worden gewisseld, maar haar vervangster was de uitblinkster van de laatste weken, Janneke van Rijswijk. Die kon vele schoten stoppen, waardoor VZV langzaam maar zeker ging uitlopen. Van 2-4 via 6-8 naar 8-14. In de laatste seconde voor rust probeerde Romy Deken nog een slim schot. Het had succes, waardoor VZV met een voorsprong van zeven goals (9-16) mocht gaan rusten.

De ploeg was zo weer uit de kleedkamer terug. Coach Conny Kramer, zelf voor de wedstrijd ook zichtbaar kampend met zenuwen (kijk VZV-tv), vertelde vooraf al dat haar team er zo’n zin in had. Dat was duidelijk te merken aan de instelling. Misschien ging de voet af en toe te gretig op het gaspedaal en wat te voorzichtigjes op de rem, maar dat hoort bij het speltype van VZV.

In de tweede helft was het tot twaalf minuten voor tijd een soort van VZV-show (maximale voorsprong van 9 bij 11-20). Nieuw-Heeten had grote moeite met het snelle, penetrerende cirkelspel van VZV, van het trio Anniek Bruin, Linsey Perre en Selina Bruin. Bij voortduring moest NH die aanvallen binnen de 6-meterlijn afgrendelen, maar de scheidsrechters (hun namen kon ik niet vinden in het programmaboek, maar dit koppel floot ook Borhave-VZV) weigerden de daarbij horende 7-meters te geven.

Het knappe van VZV was dat het team volkomen rustig bleef onder die bejegening. Het team liep via een sterke beurt van Anniek Bruin (drie goals op rij, de 21, 22 en 23) naar een steeds grotere voorsprong uit. De 18-25 en de 20-27 waren de hoogstandjes van de avond van de tandem Nandy Kramer & Lotte Houtenbos. Van hoek naar hoek spelen en dan doel treffen, de tegenstander werd dan even volkomen zoek gespeeld. De zaal applaudisseerde, ook de Heetense bevolking.

Zo noteerden we de 49^e minuut dat VZV met 20-27 leidde, maar dat coach Kramer een beetje door haar wissels begon heen te raken. Riekie Singer was erg onrustig in haar spel, Luca Prak en Romy Deken deden dingen die ze op training niet geleerd hebben. Het leidde tot een serie van onderscheppingen door Nieuw-Heeten dat tot opluchting van topschutter Gerritsen eindelijk begon te ‘knokken’. ‘Dat deden we veel te laat’, betoogde ze tegen de verslaggever van VZV-tv. Pas in het laatste kwartier, meende Gerritsen.

Van 20-27 ging het in vijf minuten tijd door uitbraak na uitbraak, door schot na schot met het hart afgevuurd, naar 26-27. Toen kwam echter de allereerste strafworp, u leest het goed na 55 minuten, voor VZV. Het was bij de stand 26-27, Nancy Gerritsen en de linkshandige cirkelloper Bianca Welgraven hadden zojuist een tijdstraf gekregen. Hun fysieke tegenspel moest een keer een arbitrale correctie krijgen. Selina Bruin benutte de pingel voor 26-28, Lotte Houtenbos wurmde zich in de hoek erlangs en het verschil was met 3.30 op de klok weer drie treffers.

Dat was de beslissing. Nieuw-Heeten kon niet nog een keer een vloedgolf van aanvallen op gang duwen. Er vielen nog wat treffers, maar met 29-31 kwam het eind aan een meeslepende wedstrijd waarover nog lang nagepraat werd. Waren het de scheidsrechters (althans dat vond NH) die de achtervolging van Nieuw-Heeten juist op tijd de nek omdraaiden? Of was het de onverstoorbaarheid van Linsey Perre, Anniek Bruin, Lotte Houtenbos en Selina Bruin die uiteindelijk zijn beloning verdiende?

Een blik op het lijstje met tijdstraffen bracht niet direct uitkomst. De blijkbaar slordige tijdwaarneming had er maar 2 voor NH genoteerd, dat waren er zeker 4 volgens mijn blaadje. Het NHV-formulier werd snel bij uw verslaggever weggetrokken. Bij VZV stonden er, zo zag ik nog snel, 9 genoteerd. Uit die verdeling van straffen viel bepaald niet te herleiden dat VZV bevoordeeld zou zijn. Gelukkig kuste de vrouwelijke scheidsrechter na afloop met het bestuurslid van NH (gelukkig nieuwjaar mag ik aannemen) en waren we weer allemaal vrienden.

Nieuw-Heeten, op de ranglijst ingehaald door VZV dat naar de tijdelijke eerste plaats hopte, kon er wel vrede mee hebben verloren te hebben van de ploeg die driekwart van de wedstrijd domineerde. VZV (lees Kim Groen) was vooral blij dat de bubbelende fles champagne eindelijk kon worden ontkurkt. Alle speelsters hadden van die champie – Moët&Chandon of Jip en Janneke van de Hema?? – en van de conditionele slag van deze avond zo’n onverzadigbare honger gekregen dat ze terstond naar de McDonald’s moesten. Die reizen naar het oosten van Nederland houden wat in.

Met Nieuw-Heeten werd afgesproken dat we de competitie op 31 maart met een daverende wedstrijd in ‘t Zijveld zullen afsluiten. De inzet zou dan zomaar het kampioenschap in de hoofdklasse kunnen zijn, al acht ik Borhave en VVW ook zeer hoog. Het worden kortom spannende weken in de hoofdklasse, ook daarom had VZV een keurige aanhang van dertig man meegebracht. Dat kunnen er dit weekeinde in Wervershoof (weer zo’n beslissend duel, nu tegen VVW) nog wel een paar meer zijn.

John Volkers.

Doelpunten VZV:

Riekie Singer 2, Lotte Houtenbos 4, Kim Groen 5, Romy Deken 2, Selina Bruin 7 (1x7m), Linsey Perre 4, Anniek Bruin 5, Luca Prak 1, Nandy Kramer 1.

VZV houdt het ‘grote’ VOC 50 minuten bij.

De ex-landskampioen, VOC, kwam op bezoek en de tribunes van ’t Zijveld vulden zich vlak voor Kerst meer dan behoorlijk. ‘Er zit hier meer publiek dan bij het WK in Brazilië’, zei Debby Bont na afloop. Zij speelde deze maand een hoofdrol in de wereldtitelstrijd in Brazilië. Ze was Nederlands topscorer.

In ’t Zijveld deed Bont het rustig aan. Zoals heel VOC het lang rustig aan deed. VZV, twee divisies lager spelend, kwam binnen de kortste keren voor. Er stond na zeven minuten 7-2 op het scorebord. Trainster Natasja Burgers – geen spat veranderd kan ik jullie vertellen – was not amused. Ze vond de instelling van haar team onder de maat. ‘Ik heb ook wel tegen Abekawalda 3 gespeeld, maar dan ga je toch niet zo doen’, sprak Burgers na afloop.

‘Een schande’, vond ze van de eerste helft van haar VOC. Die eindigde op 18-18, maar dat had te maken met de coulance van de VZV-tijdwaarneming. Op 30.02, twee seconden over tijd, ging de goal van VOC nog tegen het net en kon VZV het sprookje vergeten dat het één helft sterker was geweest dan deze gerenommeerde eredivisieploeg die naast Bont ook Rachel de Haze, Channa Mattaman, Kaylee Römer, Charris Rozemalen en Sabrina van der Mast had meegebracht.

In de tweede helft dreef VZV nog een mooie tijd mee op de vloedgolf van snel handbalspel van Succes Schoonmaak VOC. Het werd 29-32 door een van de fraaie treffers van Lotte Houtenbos (tussen twee verdedigers door glippen) en daarna was het even de beurt aan de Amsterdamse dames. Die profiteerden optimaal van slordig afspelen van VZV. Van 29-32 werd het 29-38. De wedstrijd eindigde met het door de verslaggever voorspelde verschil – vraag Willem Keesom - van 10 treffers (32-42).

Teammanager Rob Singer: ‘Ik ga de band terugkijken en tellen hoeveel tegengoals ontstaan, doordat wij niet kijken als we afspelen. Er moet oogcontact zijn voor de bal wordt gegooid. Daar maakten we vandaag fouten in. Verder kunnen we alleen maar tevreden zijn. We hebben hier veel van geleerd.’

Cirkelloper Anniek Bruin vond dat de lessen tijdens de wedstrijd al toegepast hadden moeten worden. ‘We blijven op tempo spelen na een goed begin. Als het dan wat minder loopt, moet je even temporiseren. Even kijken en een aanval in alle rust opzetten. Wij proberen maar steeds in de hoogste versnelling te spelen. Ik hoop dat Selina Bruin, die naar ons overkomt, dat straks kan inbrengen. In dit team heeft niemand dat nu.’

En ze trok er een mistroostig gezicht bij. Zo erg was het niet hoor, Anniek.

De leerzame avond gaf te zien dat Riekie Singer een kanon van formaat is: 13 goals. ‘Ik ken dat meisje wel’, sprak coach Burgers van de tegenstander. Aardig schot bedoelde ze te zeggen. Lotte Houtenbos, zes treffers, vonden we ook sterk. Haar moeder, scheidsrechter Karin, had haar wel wat meer in bescherming mogen nemen. Maar we snappen dat wel: moeders willen in zulke gevallen neutraal en te eerlijk overkomen.

En dan was er nog Amber Zomerdijk die voor de hele wedstrijd te boek stond Zomerdijk stond als een dijk te keepen, omdat collega Janneke van Rijswijk door een migraineaanval geveld was. met als hoogtepunt in de eerste helft de actie toen Debbie Bont in een vrije break-out op haar afkwam en zij de stand 15-15 met succes verdedigde. De stop was van hoge kwaliteit.

We genoten ook van A-junior – of is ze nog B? - Serena Kolkman die eventjes als reservekeepster in het veld kwam en haar mannetje bleek te staan. Het publiek, dik 200, had er een applaus voor over.

Aan het eind van de wedstrijd, ergens na 50 minuten, waren de meiden van VZV conditioneel gesloopt. Ze konden in de verdediging geen moment uitrusten. Dat is ook niet de bedoeling, maar die paar rustseconden worden wel eens gestolen in de hoofdklasse. Tegen een eredivisieploeg van formaat kan dat nu eenmaal niet. Zo kwam het dat het puffende VZV in de laatste tien minuten nog tegen een dikke nederlaag aanliep: via 29-32 naar 29-38, 31-42 en in de slotseconde Riekie Singer met haar dertiende 32-42.

Iets meer effectiviteit in de aanval had de meiden van coach Conny Kramer – ze blijft na het vertrek van Hans Eilers deze rol vervullen tot einde seizoen – dichter bij VOC kunnen houden. Iets meer durf van opbouwsters als Luca Prak en Romy Deken had VZV ook langer in de race gehouden. Nu kon VOC zich langzaam richten op Riekie Singer die het wel erg zwaar kreeg tegenover de dekking van de Amsterdamsen.

‘Leuke, leerzame avond’, was het eindoordeel. Coach Burgers riep Debbie Bont, Charris Rozemalen en Rachel de Haze van hun onderonsje met Jessy Kramer (ex-VZV) weg. Er moesten even een paar oren worden gewassen in het Amsterdamse kamp voor zij zich in de sportkantine van ons park aan een lichte, voedzame maaltijd zetten. We zien VOC graag weer terug. Zo’n reisje naar Noord-Holland is ook voor hun leerzaam. Bij handbal moet je altijd bij de les zijn, schreef Burgers op de flip-over.

John Volkers.

Scores VZV: Anniek Bruin 3, Riekie Singer 13, Nandy Kramer 3, Linsey Perre 3, Luca Prak 1, Lotte Houtenbos 6, Chantal Gerdes 1, Romy Deken 1, Kim Groen 1.

.

Nadieke Olling, Riekie Singer en Jet Jimmink

Onze doelvrouwen halen de vijftig procent

We kijken bij handbalwedstrijden altijd en iets te gemakkelijk naar de doelpuntenmakers. Riekie 10, Anniek 8, Lotte 6. Goh, wat zijn die toch goed. De verrichtingen in de verdediging worden in handbal al te licht vergeten. Wie blokt er drie keer een schot op rij? Ook een doeltreffende vaardigheid. Wie organiseert de dekking zonder één tijdstraf? Ook knap.

Maar nog aardiger is het, zo bedacht ik me, om eens een wedstrijd lang alles bij te houden van onze twee keepsters, Janneke van Rijswijk en Amber Zomerdijk. Want hoe belangrijk zijn die twee niet in het spel? Zaterdagavond zeker, want de verdediging (doel en cirkel) was de beslissende factor in de wedstrijd. KSV maakte daardoor geen enkele kans in het duel tegen VZV dat met 32-17 (rust 16-8) in het voordeel van de meiden van invalcoach Conny Kramer eindigden.

Het idee voor het bijhouden van de verrichtingen van onze twee doelvrouwen ontstond, toen ik de avond tevoren op internet-tv naar de WK-wedstrijd Nederland-Korea (26-38) keek. De Nederlandse doelvrouwen, Marieke van der Wal en Inge Roelofs (SEW), bakten er helemaal niks van. Dat had zeker met de verdediging te maken, maar ook met hun wijze van keepen. Ze vielen vaak achterover, stonden bij voortduring op het verkeerde been, werden vaak verrast door een kort schot. Ze hielden bijna geen bal tegen.

Hun stoppercentages, op te zoeken via statistiekpagina op de website van het WK handbal in Brazilië, waren bedroevend laag: Roelofs hield 2 van 18 schotpogingen (11 procent), Van der Wal 3 van 25 (12 procent). Ik was benieuwd wat voor percentages Van Rijswijk en Zomerdijk zouden krijgen en ik begon, op mijn vaste plekje naast Joep Hageman, te turven. Dat werd nog een heel klusje.

Janneke van Rijswijk kreeg in de eerste helft 20 schoten te verwerken, 3 gingen er op de paal, 8 vlogen er in. Zij hield er 9. In de WK-methode tel je paalschoten niet mee. Janneke haalde 9 uit 17: 53 procent (52,9). Wat er nog bij hoort, Janneke kreeg het eerste kwartier maar twee goals tegen. Bij de stand 8-2 was KSV redelijk ontmoedigd geraakt.

Dan Amber Zomerdijk. Zij had te maken met een wat slomere dekking door de VZV-afweer. Die nam het wat makkelijker op na de rust en zo werd het van acht goals voorsprong slechts vijf (18-13). Met name de hoekspeelster Anouk van Duivenvoorde was een tijdje ongrijpbaar, tot Amber van Janneke de tip kreeg: van je paal af, naar voren keepen. Toen stopte ze er twee op rij en was het met KSV definitief bekeken.

Amber stopte 10 ballen, er ging er een op de paal. Er vielen 9 goals. Er waren liefst 6 naast geschoten ballen. Die tellen ze bij de WK niet bij gestopte ballen, dus dat doen wij ook maar niet. Dus het is 10 uit 19: ook 53 procent (52,6).

Ik zou zeggen: een gelijkspel tussen onze twee hoog gewaardeerde doelmeiden. Die enkele tienden verschil werden goed gemaakt door twee goed aangeworpen break-outs van Amber. Janneke van Rijswijk wilde aanvankelijk niet eens een complimentje in ontvangst nemen voor haar hoge stoppercentage. ‘Dit is geen WK, he’, zo relativeerde ze haar eigen optreden. Inderdaad dit is de hoofdklasse. Alles naar zijn niveau. Van Rijswijk is een dame die niet snel tevreden is.

Amber Zomerdijk was blij dat ze haar wedstrijd lekker had kunnen uitspelen. Twee weken eerder, tegen HCV, was ze flauw gevallen. Ze vertelde dat het was gekomen door een hongerklop, lage bloedsuikerspiegel. Ze had die middag en avond niet meer dan twee happen pasta gehad en was toen tegen de grond gekegeld. Op de video kun je de val nog terugzien. ‘Had je geen hoofdpijn?’, vroeg ik haar. Nee, geen centje pijn, vertelde ze me later in de kantine.

Zo, op basis van een sterke verdediging, won VZV de wedstrijd van KSV. Het was herstel van het gelijkspel van zes dagen eerder, bij Hacol. Dat had toen alles te maken met een middagje heel zwak verdedigen. Dat werd nu keurig rechtgezet. Dat had nog heel wat steviger gekund, als VZV niet elf keer op de paal/lat had geschoten. Ook die wedstrijd werd gewonnen van KSV: 11-4.

John Volkers

Doelpunten VZV:

Lotte Houtenbos 6, Anniek Bruin 6, Kim Groen 6, Riekie Singer 3, Linsey Perre 3, Nandy Kramer 2, Luca Prak 2, Romy Deken 2, Chantal Gerdes 2.

Hacol`90, tsja wat moesten wij er op voorhand van denken? Een voor ons volstrekt onbekende tegenstander, hoe kan het ook anders als je 214 km verderop zit en je het bier en de bratwurst bijna kan ruiken. Onverdienstelijk hadden de Oldenzaalsen het tot nog toe niet gedaan als nieuwkomer in de Hoofdklasse. Van de tot nog toe 7 gespeelde wedstrijden wisten de meiden er 3 in winst om te zetten en gek genoeg allen in uitwedstrijden, (DTS`48, KSV en Kwiek) thuis was er nog geen punt behaald. De eerste thuisoverwinning werd dus door het thuispubliek node gemist.

Hacol`90 uit Oldenzaal, de stad die zich 'de glimlach van Twente' noemt zou dus graag die glimlach op de mond van het thuispubliek willen zien en wat zou daar het beste aan bijdragen? natuurlijk een thuisoverwinning!

Helaas zonder Dymphie Keesom die wij een paar weken zullen moeten missen. Dymphie, die zich allengs meer en meer wist te profileren als volwaardig lid van de selectie de laatste tijd, wensen wij een spoedig herstel toe en hopelijk is zij snel weer bij de groep.

Zet `m op Dymph!

Gezonde spanning hoort bij elke wedstrijd bij mij wel althans, bij mij bestaat onderschatting niet, je moet het altijd eerst maar weer zien te winnen elke wedstrijd weer, zo ook vandaag je Waterloo kun je immers overal vinden. Al bij het 'inschieten' vertrouwde ik coach Hans Eilers al toe "ze zijn niet scherp, alles gaat naast en over" misschien dat deze wedstrijd in de koppies op voorhand al te makkelijk bevonden werd. Al meerdere malen mocht ik reeds oreren dat een handbalwedstrijd uit 2 keer 30 minuten bestaat en als je wat wilt dat je als groep er van het begin tot het eind voor de volle 100 procent dient te staan en niet incidenteel maar structureel, oftewel iédere wedstrijd. Dat V.Z.V. momenteel dat vermogen ontbeert moge duidelijk zijn. Er staat momenteel geen ploeg die er wekelijks maximaal voor gaat. Makkelijke wedstrijden in de Hoofdklasse A zijn er niet en strak gefocust op het resultaat dien je keer op keer de wedstrijd in te gaan. Helaas vandaag mocht dit (wederom) niet zo zijn. Zelf snap ik het niet, als je voor het kampioenschap wilt gaan..........

De term 'je speelt zoals je traint' gaat momenteel op voor de meiden van V.Z.V. De beleving op de training kan m.i. dan ook een paar graden omhoog, vaak heb ik niet het idee dat er een groep aan het trainen is die om de prijzen mee wil doen. De meegereisde supporters naar het 'verre' Oldenzaal Mats Bakker, Bianca Perre, Pieter van Rijswijk, de Opa van Anniek, Marga en ( Cineast) René Zomerdijk, Thea Groen, vader Koos Bruin alsmede Ron moeten vandaag bijna van verbazing van de tribune, die slechts door hooguit 70 man bevolkt was zijn gevallen van hetgeen V.Z.V. vandaag liet zien.

Vanaf het begin gaf Hacol`90 een lesje effectiviteit aan V.Z.V. dat na 20 minuten al tegen een 13 - 05 achterstand aankeek, verdedigend stond het als los zand en de echte wil om de aanvallende tegenstander in haar acties te stoppen waren op enkele uitzonderingen na afwezig. V.Z.V. dat totaal geen enkele organisatie in de verdediging bleek te hebben liet Hacol`90 dat met fris en snel handbal flink druk bleef uitoefenen op de 'verdediging' van V.Z.V. het vijandelijke net vaak 'bollen` De Oldenzaalse meiden kregen veelal vrije doortocht richting doel. Aanvallend was het nóg erger bij V.Z.V. dat matige schoten op doel afwisselde met veelvuldig knullig balverlies, dit alles maakte de zaken er niet beter op. Een helft om snel te vergeten, bij de stand 18 - 12 mocht V.Z.V. de kleedkamer opzoeken.

Even leek het erop dat V.Z.V. 'gebrand' uit de kleedkamer kwam, na 7 minuten was de achterstand 4 punten en het leek erop alsof V.Z.V. even de zaken ging rechtzetten. Verdedigend bleef het vergeef mij de uitspraak 'een puinhoop' zodat Hacol`90 haar zo fel begeerde puntjes kon blijven scoren. In de 12de minuut kwam Hacol`90 middels een strafworp op 23 - 18, na de 22 - 19 van V.Z.V. wisten wij achtereen twee break`s vrij voor de keepster op rij te missen hetgeen de aansluiting had kunnen betekenen. In de 16de minuut was het verschil alweer opgelopen naar 5 punten n.l. 25 - 20, de vele slordigheden, slecht verdedigen, slecht afwerken en balverlies in de aanval zorgden ervoor dat V.Z.V. niet naderbij kwam.

8 minuten voor tijd, stand 29 - 26, in de hectische eindfase krijgt V.Z.V. ondanks de vele kansen de bal er maar niet in, Hacol`90 weet na wederom niet slagvaardig verdedigen van V.Z.V. de marge weer op 4 te brengen 30 - 26. Toch weet V.Z.V. weer ondanks een aantal foutief uitgespeelde aanvallen gevolgd door balverlies de stand op 1.28 vóór tijd terug te brengen naar 30 - 29. Na de 30 - 30 met nog 28 seconden op de klok wist Hacol`alsnog de stand 31-30 op het bord te brengen waarop je denkt klaar! Gelukkig wist Anniek Bruin alsnog in de werkelijk laatste seconden 1 puntje voor ons uit het vuur te slepen.

Natuurlijk was er weining positiefs te melden vandaag, echter één positief punt van vandaag is wel dat de meiden uit een schier onmogelijke achterstand toch nog één punt wisten binnen te slepen, zelfs winst had er nog in gezeten, echter in de eindfase werden net zoals in de gehele wedstrijd de mooiste kansen om zeep geholpen. De keepsters van V.Z.V. treft in deze wedstrijd geen blaam, normaliter gesproken vanaf de cirkel juist gegooid ben je als keepster kansloos, onze verdediging vandaag heeft eraan meegeholpen dat onze keepsters dus vaak kansloos waren. Nogmaals die kansen kregen de Hacolsen veelvuldig waar V.Z.V. haar kansen niet wist te benutten.

De gehele groep moet heel snel een grote spiegel gaan vinden in `t Zijveld waar wij eens met z`n allen voor moeten gaan staan en ons terdege moeten gaan afvragen hoe nu verder? Het mooie succesvolle spel wat V.Z.V. in zich heeft én heeft laten zien zowel in de voorbereiding alswel in het begin van de competitie is in geen velden of wegen meer te bekennen. De neerwaartse spiraal zal doorbroken moeten worden en wel héél snel! Wellicht dat bepaalde gesprekken die spiraal kunnen doorbreken, dan maar eens een paar traininkjes minder. Het zelfvertrouwen bij sommigen lijkt onder het vriespunt te liggen. Hetzelfde euvel lijkt zich voor te doen bij Ds.2 dat ook uit goede speelsters bestaat en die schijnen de vorm ook maar niet te kunnen vinden. In ieder geval is het spelplezier bij V.Z.V. momenteel ver te zoeken en dat zal snel teruggevonden moeten worden, nog steeds is er niets verloren, maar op deze voet verder.........

Géén volledige glimlach in Twente, maar wel een halve, in mijn ogen zéér verdient door de meiden van Hacol`90 die qua inzet en beleving even hebben laten zien hoe het wél moet!

Dit verslag mag misschien kritisch en niet zo positief bevonden worden maar is misschien inherent aan mijn gemoedstoestand, want gedesilussioneerd vandaag dat ben ik. Behoorlijk teleurgesteld in onze meiden (maar dat weten ze al wel)

Normaal gesproken doe ik het niet, maar ditmaal een complimentje voor Lotte Houtenbos die geweldig haar best heeft gedaan, als één van de weinigen een prima wedstrijd heeft gespeeld en er lekker 6 heeft ingegooid, gefeliciteerd Lot en ga zo door!

Elles Bakker die weinig speeltijd kreeg 5 min.), liet met een mooi doelpunt zien weer op de weg terug te zijn, wat mij betreft staat de deur open, Klasse Elles, 430 km. in de bus en 1 mooie goal! In ieder geval bedankt dat je mee wou.

Doelpunten V.Z.V. : Luca 3, Lynsey 3, Lotte 6, Kim 5 (1), Anniek 4, Riekie 8 (2), Elles 1, Romy 1

Volgende week thuis tegen KSV, misschien dat wij de positieve curve weer kunnen inzetten! Tot dan!

gr. rob singer

.

Na de pittige seizoensstart waarin er geen `makkies` waren, zou je haast denken gezien het verloop van de competitie tot op heden, dat wij even in rustiger vaarwater terecht zijn gekomen. Zou je denken ja! Vorig seizoen nog een schamele 26 - 23 overwinning thuis en 22 - 28 uit tegen de tegenstander van vandaag DTS`48. Echt `makkies` zijn dat dus niet geweest. DTS`48 heeft natuurlijk een best aardige ploeg, vorig seizoen nog middels een beslissingswedstrijd in de Hoofdklasse kunnen blijven, dit seizoen zijn zij al aardig aan het `sprokkelen` Met kanon Laura Beemster ( vandaag afwezig ) en de watervlugge Marina Koopman in de gelederen blijft het altijd oppassen.

DTS’48, in april 1948 opgericht door Mart Sijm voor de jeugd van Westwoud om ze, net na de tweede wereldoorlog, weer een positieve kijk op het leven te geven. De Rooms Katholieke kerk was er bij betrokken en ook de meisjes kregen een kans om te sporten, waarbij de pastoor besloot dat ze wel mee mochten doen maar dat alleen met de handen en het hoofd ontbloot. Dit was 60 jaar geleden. Inmiddels heeft de vereniging in 2008 haar 60 jarig bestaan gevierd! (bron: website DTS`48)

Tsja, heb ik de hele week op het scherm de livebeelden van neushoorn Saartje gevolgd die moest bevallen, helaas alleen een beetje relaxend en grasetend heb ik haar gezien, soms dacht ik schiet nou eens op! Soms was er ter afwisseling nog wat beweging van mr. Jingles die constant door de stal liep. Vrijdagavond mijn schoondochter (Amber Zomerdijk) gezellig te logeren en de volgende ochtend het bericht dat Saartje was bevallen pfffffffffff gemist dus! Nou ja, Amber heeft het met haar gezelligheid wel goed gemaakt! Saartje met de kleine zijn hier te bekijken http://www.babyneushoorn.nl/webcam-3 (wat het met handbal te maken heeft? niets, maar het blijft natuurlijk schattig zo`n babytje van 70 kg!)

Helaas heeft de damesselectie de afgelopen week door allerlei omstandigheden niet volledig kunnen trainen wat natuurlijk jammer is. Uiteraard wordt ernaar gestreefd om altijd de volledige groep bijelkaar te hebben maar tegen ziek zijn, schoolverplichtingen, werk etc. kun je gewoon niets doen. Zeker v.w.b. werk houdt het al snel op, sommige meiden moeten ruim van tevoren vanalles regelen om maar bij de wedstrijd te kunnen zijn, en respect hebben wij daar dan ook voor, dan maar een trainingkje minder!

Natuurlijk is de tijd van onderschatting voorbij, immers je kan altijd tegen een wedstrijd aanlopen waarin het gewoon niet lukt, wat je ook probeert (Borhave) Onderschatting kan zelfs als je niet uitkijkt je grootste tegenstander zijn. Nee, vooraf hierop gewezen en strak gefocust aan de wedstrijd beginnen. Bijstellen naderhand kan verdomd moeilijk zijn.

Helaas was er vandaag ook een voetbalderby n.l. Spirit (Hoogkarspel) tegen Woudia (Westwoud) te vergelijken met V.Z.V. tegen Con Zelo, hier trok natuurlijk het leeuwendeel van het `sportminded` publiek op deze Zondagmiddag naartoe. Erg druk was het dus niet.

Zonder hars wat niet bepaald spelverhogend is voor ons mochten wij voor een slordige 70 man publiek de strijd aangaan.

Na de 02 - 07 voorsprong na ca. 10 minuten ging ik er eens goed voor zitten, vandaag zouden wij aan ons doelsaldo gaan werken, althans dat idee had ik. DTS kon maar moeilijk door de verdediging van VZV komen en probeerde het veelvuldig via afstandschoten, maar vond vaak de sterk keepende Janneke van Rijswijk op haar weg.

Spectaculair werd het eigenlijk niet, DTS nam steeds ruimschoots de tijd om hun aanval op te zetten, iets wat ons spelletje niet ten goede komt. Middels 04 -09, 07 - 13 werd in de 22ste minuut de stand 08 - 15 op het bord gezet, met direct een 2 min. straf voor DTS. Gelijk de volgende minuut wederom een 2 min. straf voor DTS dat nu in dubbel ondertal stond maar wél wist terug te komen tot 10 -15. Helaas in de 25ste minuut alweer 2 min. voor DTS, de gastvrouwen waren niet te benijden.

De eindfase in de tweede helft was van VZV zijde uiterst slap en inspiratieloos te noemen. Russtand 13 - 19.

Dan maar de tweede helft dachten wij, de openingstreffer was direct voor DTS. 4 min. gespeeld, 2 min. straf voor VZV, stand 16 - 21. in de 13de minuut wederom 2 min. voor VZV (16-24) dat zich meer en meer aanpaste aan het spel van de tegenstander dat maar doorging met de ellenlange aanvallen, vele kansen werden niet benut en het zag er futloos uit.

Na 16 min ( 18 - 25 ) direct rood voor DTS gevolgd in de 24ste minuut door weer direct rood ( 20 - 28 ) in beide gevallen m.i. ietwat discutabel, 2 min. was misschien ook op zijn plaats geweest. VZV dat het ritme volledig kwijt was, stond zelfs in een tijdsbestek van 6 minuten met 06 - 02 achter, verdedigend stond het niet en aanvallend stagneerde het ook. In de volgende slappe eindfase was het te danken aan Amber Zomerdijk dat de gastvrouwen niet nóg dichterbij kwamen. Eindstand 23 - 29.

Gezien het aantal 2 min. straffen en de twee rode kaarten aan DTS zijde zou je haast denken dat het hier om een harde onsportieve wedstrijd ging, dit was in het geheel niet het geval, het was een saaie inspiratieloze pot maar zeker niet onsportief!

VZV moet leren dat er in elke wedstrijd vól overgave gespeeld moet worden en dan ook met het koppie, bang moet zij niet zijn wanneer de gelegenheid zich voordoet de tegenstander eens ongenadig op de broek te geven, dat dat vandaag niet gelukt is was geen verdienste van DTS maar volledig aan VZV zelf te wijten.

Was het dan allemaal slecht? nee, we hebben ook mooi uitgespeelde aanvallen gezien van VZV getuige de toch 29 doelpunten, Het probleem ligt nogmaals in het vasthouden van de concentratie, het spelen met overleg en het maximaal gaan voor het resultaat en wel twee keer 30 minuten lang! Hier ligt toch het probleem! Dit is echt nodig om uiteindelijk in de bovenste regionen te eindigen. Mocht VZV dit niet kunnen gaan opbrengen dan kunnen zij in de wedstrijden waarom het er om gaat nog wel eens de rekening gepresenteerd krijgen!

In een nagesprekje met Laura Beemster die vandaag vanwege een knieblessure niet speelde en ik haar wees op het trage aanvalsspel van DTS, "wij kunnen gewoon niet beter, deze uitslag is een enorme opsteker voor ons" en gelijk heeft zij, VZV had met een ruime overwinning sporthal de Sluis moeten verlaten vandaag, helaas was dit niet zo.

Zoals Anniek Bruin het al snel meldde in het gastenboek "snel vergeten, op naar de volgende wedstrijd"

Uitkijken naar volgende week thuis tegen SB Groep/H.C.V.'90 doen wij nu al, dan gaat n.l. Bianca Perre in navolging van Dia van Rijswijk en René Zomerdijk voor ons achter het fornuis Top Bianca!

Doelpunten VZV: Chantal 1, Nandy 2, Romy 2, Anniek 5, Linsey 4, Luca 3, Riekie 7, Kim 4, Lotte 1

Tot volgende week!

gr. rob singer

.

.

Kirsten Hansen, Luca Prak en Joëlle Wijnker

PEENTJES ZWETEN TEGEN HEETEN

Het was peentjes zweten tegen Heeten, Plus Severijn Heeten, niet te verwarren met Nieuw-Heeten, nog zo’n lastig te bespelen ploeg uit het oosten van het land. VZV had het een avond uiterst moeilijk tegen Heeten, een jong team dat met heel veel loopacties en de sterke linkerarmen van Yara Nijboer en Ines Nijland voortdurend bleef scoren.

Kort voor de rust bereikte het team uit Twente (of is het Salland, altijd een zware kwestie in Overijssel) een voorsprong van drie goals (12-15), maar die werd iets te vlot weggegeven. Riekie Singer kwam met twee snelle goals alvast even in het beeld van de wedstrijd dat zich diep in de tweede helft nog enkele keren op haar zou vastzetten.

Na de 14-15 ruststand pepte VZV zich op voor een betere tweede helft. Er stond veel op het spel. Een nederlaag zou zo ongeveer een streep door de kampioenskansen betekenen. Twee nederlagen op rij kan een ploeg met oog voor de hoogste plaats zich niet permitteren.

Maar Plus Severijn Heeten – Linsey Perre kon na afloop de naam niet één keer goed opnoemen – was zeker zo opgepept als VZV. Ze bleven gas geven. De veertigste minuut was voorbij en de Heeten-dames waren uitgelopen naar liefst vier goals verschil. Coach Hans Eilers bleef zeer rustig op zijn stoel zitten, maar af en toe had hij het niet meer, zagen wij uit een ooghoek. Wat ging hier toch gebeuren?

Bij 17-21 maakte Anniek Bruin een heel rare goal (twee keer vangen) door het midden (18-21) en viel er een twee minuten-straf voor Heeten. Kort daarop nog een. Anniek Bruin, Linsey Perre en Riekie Singer maakten gebruik van het overtal. Op 15.59 (45.59) kon de wedstrijd opnieuw beginnen: 21-21.

VZV denderde nog even door. Riekie Singer was hars komen halen aan de kant. ‘Veel’ riep ze tegen de vrouw die over de harspot ging. Het had effect. Zij maakte de 22-21, de 24-21, de 26-22 en de 28-22. Het kwam er op neer dat in de beslissende twaalf minuten van de wedstrijd VZV elf goals maakte (van 17 naar 28) en Heeten precies één (van 21 naar 22).

Zo kan handbal lopen. VZV speelde een tijdje met het hart, zette alle angstige gedachten overboord en Heeten dat aan de overwinning begon te denken (‘ongedacht toch’, zullen ze gedacht hebben) werd in recordtempo voorbijgelopen. Het was echt een explosie van de ploeg.

Riekie Singer, een week eerder tegen kampioenskandidaat Borhave goed voor slechts twee goals, kreeg plotseling het vizier scherp. Zij startte telkens op het goede moment in en kreeg de bal precies op tijd. Bal na bal verdween in haar favoriete bovenhoek. ‘Ik heb een hoek waar ik het liefst ingooi. Al krijgt de keeper er een hand achter, dan is de bal nog zo hard dat ie er toch in vliegt’, zei Singer na afloop. Wij later in de kantine: we wisten niet dat ze bij Singer behalve naaimachines ook kanonnen maakte. Het was een indrukwekkende demarrage van de nummer 4 van VZV, dat vonden ze ook bij Heeten.

De verdediging kreeg in die beslissende fase van de tweede helft meer vat op de meiden van Heeten. Vooral toen Yara Nijboer, ex-Handbalacademie, werd afgestopt was het over met het feest. Deze verslaggever, nog even bijdehand na afloop tegen Nijboertje. ‘Jij moet niet op dit hoofdklasse-niveau blijven spelen’, sprak hij. Zij dankte voor de complimenten. Het lijkt me tijd voor de overstap naar landskampioen Dalfsen, dacht ik hardop. Gaat ze nooit doen, hoorde ik al snel uit de kringen van Heeten.

VZV had het met een voorsprong van zes goals nog behoorlijk moeilijk. Dat had veel te maken met de eerder geïncasseerde straf voor Linsey Perre. Zij kreeg 9.34 voor het eind de rode kaart (3^e twee minuten straf). Daarna mochten Nandy Kramer en Dymphie Keesom (‘ik deed echt niks’) nog met tijdstraffen naar de kant. VZV speelde lange tijd met slechts vier veldspeelsters. Het verschil liep terug naar vier treffers, maar de klok (weer gerepareerd) tikte vlotjes naar het eind dat met 31-27 kwam.

In de tweede helft was er ook weer de ‘Amber Alert’. Zij van Zomerdijk uit Waarland keepte een knappe partij. Ze stopte op een beslissend moment (net 22-21 voorgekomen) een strafworp van Heeten. Daarna verijdelde ze nog twee vrije kansen. Maar Amber Zomerdijk liep na afloop redelijk ontevreden rond. ‘Ik werd gek van die middenopbouwer (Ines Nijland, JV). Ik dacht na een paar ballen: nu heb ik haar wel. Was het weer mis.’

Zo heeft iedereen zijn eigen besognes in een wedstrijd die wat de aflevering van zaterdagavond als enerverend bestempeld mag worden. Het beste nieuws kwam nog ruim na afloop. Nieuw-Heeten, de buren van Heeten, bleken in eigen huis koploper Borhave geklopt te hebben. En zo bleek VZV na een bange avond zomaar de gedeelde koppositie in de hoofdklasse A weer in handen te hebben.

Over instelling gesproken: Dymphie Keesom was zo ontevreden over haar spel dat ze zichzelf de straf oplegde om de volgende ochtend, op een gruwelijk matineus uur, de koeien van vader Willem te melken. Verzorger Aad van Wonderen gaf haar een speciaal wonderdrankje om aan te sterken voor het vroege opstaan. Uw verslaggever nam ook twee druppels en kwam pas na negenen zijn bed uit. Wonderbaarlijk middel.

John Volkers

Scores VZV: Anniek Bruin 7 (2 strafworpen), Riekie Singer 9, Kim Groen 5, Lotte Houtenbos 3, Linsey Perre 2, Luca Prak 3, Dymphie Keesom 1, Romy Deken 1.

.

pff... even uitblazen na een lange dag, waarop bij het ontwaken de zenuwen direct al door mijn lijf gierden. Onder de douche raak je dat gespannen gevoel niet kwijt, dan maar achter de computer en de actuele nieuwsberichten lezen op de diverse krantensite`s met een bakkie en een broodje erbij.

Telkens maar weer terug scrollen omdat je denkt 'wat stond er eigenlijk?' je leest wel maar je slaat het niet op, je kan je maar op één ding tegelijk focussen, althans ik wel. Zodra ik mijn oogjes opendeed waren mijn gedachten natuurlijk al direct bij de wedstrijd van hedenmiddag in Borne, want ging deze wedstrijd niet om de felbegeerde koppositie? Bij winst mocht Ds.1 zich nog een uitgleider veroorloven daar bij een gelijke stand niet naar het doelgemiddelde wordt gekeken maar er een beslissingswedstrijd volgt, althans zo was het vorig seizoen en zo verwoord naar mij door Dhr. R. Louw onze competitieleider van het NHV. Vreemd genoeg spelen wij al de vierde competitiewedstrijd in de Hoofdklasse A en de promotie/degradatie regeling voor de Hoofdklasse 2011/2012 is nog steeds niet gepubliceerd.

Dan maar een ontspannen loopje met de hond, veel aandacht en vriendelijke woorden heeft hij niet gekregen, op de automatische piloot en diep in gedachten verzonken heb ik zijn rondje afgewerkt. Tsja en dan moet je ook nog ruim 9 kwartier achter het stuur. Maar ja dat hoort erbij, landelijk spelen betekent kilometers maken.

Vanaf de eerste voorbereidingswedstrijd tot nu toe is er nog geen wedstrijd verloren, grenzenloos vertrouwen had ik wel in 'onze' meiden, maar toch........ Zouden wij vandaag weer onze befaamde 'inkakker' hebben?

Vorig seizoen thuis een voorsprong 42 seconden voor tijd door onzorgvuldig balverlies uit handen gegeven (30-30) en uit kansloos verloren in een keiharde wedstrijd met 37 -26. Borhave dat later met DOS in een beslissingswedstrijd mocht gaan uitmaken wie de uiteindelijke kampioen zou worden was vandaag dus onze tegenstander. Zin en vertrouwen had ik erin en naarmate ik dichterbij het complex kwam gezeten in het busje van Bouwbedrijf de Jong groeide mijn vertrouwen in de goede afloop.

Trouwens de hele omslag bij V.Z.V. maakt mij steeds enthousiaster, het eindelijk van de grond gekomen I.L.P. (individueel leerplan) voor de jeugd, waar ontzettend veel tijd en enthousiasme door diverse mensen in wordt gestoken, het fantastische camerawerk van Rene Zomerdijk te bewonderen op V.Z.V. TV, zelfs bij de wedstrijden van A1 en B1 een speaker achter de microfoon, publiek dat steeds veelvuldiger `t Zijveld weet te vinden, Zumba Clinics voor de meiden, en hier houdt het nog niet op, verklappen doe ik niets, achter de schermen wordt hard gewerkt om V.Z.V. als vereniging nóg leuker te maken!

Duidelijk is wel dat V.Z.V. in beweging is op alle gebieden, vele enthousiaste ouders zijn bereid om maaltijden en brunches te bereiden voor aanvang van de wedstrijden en ja, ook bij de A en B jeugd! het enthousiasme en de dadendrang viert ineens hoogtij binnen alle geledingen! Een hoop mensen zijn bereid om de spreekwoordelijke handen uit de mouwen te steken! Fantastisch om te zien! Dat maakt V.Z.V. een vereniging bij uitstek, betekend vereniging ook niet het bundelen van de krachten? precies, dat is juist wat er nu gebeurd!

Natuurlijk afgaand op de wedstrijd van vorig seizoen rekenden wij vooraf niet op een 'heksenketel' het publiek in Borne is maar moeilijk wam te krijgen voor de goed presterende plaatselijke handbalploeg. Zo ook vandaag kon niet de indruk gewekt worden dat het hier om een zgn. 'topwedstrijd' ging, helaas was het dit ook allerminst. Helaas vandaag zonder Linsey Perre, onze 'motor' die afwezig was wegens andere verplichtingen mochten wij de strijd aangaan.

Jammergenoeg duurde de voornoemde 'inkakker' vandaag niet slechts 10 minuten, ik miszeg er denk ik niets aan dat dit voor de volledige wedstrijd gold. In geen enkele fase in de wedstrijd deed VZV het meegereisde publiek vermoeden dat hier gespeeld werd om de koppositie.

Borhave opende gelijk in de eerste aanval 1-0, waarna VZV in de 2de minuut de gelijkmaker aantekende so far so good, vervolgens werd de keepster van Borhave 'ingegooid' met ballen op de ideale hoogte en verstoten van enkele daadkracht. Nadat Janneke v. Rijswijk in de 7de minuut een penalty keerde stond even later alweer de 4-1 op het bord. Even kwam VZV terug tot 5-4 in de tiende minuut maar duidelijk was al wel dat het spel verre van sprankelend was en de verdediging niet echt 'stond' twee strafworpen voor Borhave betekende al snel de 7-4 Kenmerkend was dat Borhave zéér effectief met de veelvuldig geboden kansen omging terwijl VZV maar mondjesmaat doel trof.

20 minuten gespeeld, stand 10-08, VZV bleef maar 'rommelen' met de bal en leed veelvuldig balverlies, de opeenstapeling van fouten werd door Borhave keihard afgestraft.

Rust 14-10

Ontgoocheld maar even in de rust een shaggie, vertrouwde Joep mij na het eerste kwartier bij Hurry -Up toe "zo goed heb ik ze sinds twee jaar niet meer zien spelen" Mijn gedachten zijn te raden.....

Tweede helft wederom de openingstreffer voor Borhave, 15-10, in de 6de minuut dubbel ondertal voor VZV ook dat nog, middels de 5de strafworp in de 11de minuut bracht Borhave de 22-15 op het bord en weer ondertal voor VZV.

25 min. gespeeld 27-20 waarna Borhave de eindstand middels een mooi lobje bepaalde op 30-22

Een heel relaas kan ik nog houden, een totaal onmachtig VZV vandaag dat de bal er niet in kreeg, sterke verdediging van Borhave? nee, er werd bijzonder onzorgvuldig afgewerkt, weinig daadkracht, de wil om te winnen was er niet echt, inherent aan het tot onder het vriespunt gedaalde vertrouwen bij iedereen. Vanaf het beginsignaal zat VZV niet in de wedstrijd, de verdediging die in voorgaande wedstrijden effectief bleek bestond vandaag uit los zand. Géén rugdekking, niet op tijd sluiten, aanvallend veel aanspeelfouten enz. Onze keepsters valt dan ook weining te verwijten vandaag, zij fungeerden slechts als schietschijf.

Borhave was in deze overigens sportieve wedstrijd van begin tot eind de bovenliggende partij en liet zien zien wat zij van plan is, n.l. kampioen worden en in dit soort wedstrijden hoor je er gewoon te staan! Deze punten maken wellicht aan het eind van de rit het verschil en Borhave heeft laten zien ze graag te willen hebben.

De wedstrijd van Zondag 06-11-2011 moeten we maar gauw vergeten en ons focussen op de wedstrijd van a.s. Zaterdag tegen P.S./ Heeten want er is natuurlijk nog niets verloren.

Dank aan het enthousiaste meegereisde publiek vandaag, we hadden U graag iets anders laten zien.

Morgen weer knop op nul en keihard trainen, VZV staat weer met beide voetjes op de grond en weet nu dat er voor elke punt keihard geknokt moet worden en dat er in de Hoofdklasse A geen cadeautjes worden weggegeven.

Doelpunten VZV: Kim 3, Anniek 8, Dymphie 5, Riekie 2 (1) Luca 2, Nandy 1, Romy 1

gr. rob singer

.

.

VZV laat drie kwartier opwindend handbal zien

Iris Hoekenga, Kim Groen en Marie - Linn Spier

Niet de neus in de wind, geen dikke nek of een grote mond, geen verwaandheid of een plekje naast de schoenen: al die arrogante tekenen van overmacht bleven zaterdagavond uit na de derbywedstrijd tegen ZAP die VZV met overmacht won. Het werd 31-19, na een tussenstand van 25-10.

Het was, om naar een vergelijking te hebben, veel beter dan vorig jaar toen er thuis met 33-29 werd gewonnen (en uit met 35-30). Het was zeker de snelste uitvoering sinds jaren. Het team, met een sterke fase in de verzamelde tegenstoot, was in de eerste helft werkelijk in kampioensvorm. Er werd van bewondering door de lippen gefloten.

Maar toch: tien zwakke minuten, diep in de tweede helft, hielden de meiden van VZV keurig in de schoenen, in plaats van ernaast. Er is nog werk te doen, zeggen trainers dan.

Coach Hans Eilers was helemaal niet zo ontevreden met die mindere slotfase. Hij wilde aanvankelijk de dames de mantel uitvegen dat het gaspedaal was losgelaten (van 28-12 werd het in zeven minuten 29-19), maar dat liet hij wijselijk toch maar achterwege. Aanvoerster Luca Prak zei het tegen VZV-TV: ‘We hebben onze opdrachten driekwart van de wedstrijd zo goed uitgevoerd. Daar moeten we heel tevreden mee zijn.’

De opdracht was vroeg en ver uitstappen en de linkervleugel van ZAP lamleggen. Het toch bijzondere talent van Fenna Kloosterman kwam deze avond niet tot uiting. Zij stapte ontevreden de bus in, nadat het sportieve kantinevolk van VZV haar toch wel weer een dikke lach had ontlokt. Leer Conny Kramer Fenna Kloosterman kennen. ‘Ik heb haar een jaar in de auto gehad naar Papendal. Samen met Lotte (Prak), voor trainingen van de nationale selectie. Zo’n gezellig kind.’

Dat lamleggen van Kloosterman – om haar frêle verschijning draait ’t bij ZAP - was de verdienste van scherp maar sportief verdedigen. De bezoekers kozen ook voor een tactisch plan, precies hetzelfde als vorig jaar. Toen kreeg VZV-schutter Maaike Sneek persoonlijke verdediging van Maaike Dalmaijer. Dat eindigde met een rode kaart voor Dalmaijer.

Zaterdag kreeg Riekie Singer, na het vertrek van Sneek naar kampioensploeg DOS de linkeropbouw van VZV, de speciale manverdediging van Dalmaijer. De scheidsrechters stonden haar veel toe, maar toch eindigde het met een rode kaart voor de speelster die van nijd een drinkfles wegschopte. Het is een tijd voor een spiegel voor deze op zich talentvolle speelster. Maar dat zullen ze in Anna Paulowna toch ook wel weten?

Volgens microfonist Joep Hageman was het ’t derde jaar op tijd dat Maaike Dalmaijer in ’t Zijveld met rood naar de kant moest. De voortreffelijke scheidsrechters Nulle en Hartog – goed gevoel voor de sfeer - pardonneerden haar spel nog enige tijd na 2 keer twee minuten. Maar de derde tijdstraf (en dat is rood in handbal) kon niet uitblijven. Dalmaijer sloeg bij een verdedigende actie met te veel kracht naar een VZV-arm. Exit Maaike D.

Vorig jaar koos coach Johan de Moel voor de tactiek van de persoonlijke verdediging. Nu was het zijn opvolger Geert Brinkman (ex-VVW) die precies hetzelfde deed. Na de vijftien goals van Riekie Singer bij Hurry-Up vorige week, waren overal de rode alarmlichten aangegaan in de hoofdklasse A. Als je Singer uitschakelt, dan krijg je vijftien goals minder tegen, zo belden ze elkaar. Ja, als het allemaal zo eenvoudig werkte.

In de wedstrijd bleef Singer zeer beheerst tegenover de dekking (met onreglementair gespreide armen) die ze kreeg. De andere meiden profiteerden van het heerlijke gat dat zich in de rechterstee van de verdediging opende. Luca Prak maakte vijf veldgoals, Dymphie Keesom wist de kier in de defensie ook te vinden: drie goals. En Kim Groen, overgekomen van JHC, is de nieuwe spelverdeler van VZV die het hele team maar bij voortduring opzweept naar een nog hoger tempo.

Ik vroeg Kim na afloop hoe zij dat nu had gehad bij JHC. Hoe kon ze daar dat tempo bepalen? Konden ze

haar eigenlijk wel bijhouden? Kim, nog wat nawrijvend wegens een uppercut op de kin, (Inderdaad de Kin van Kim), lachte: ‘Bij JHC ging ik de diepte in, speelde ik in de punt. Nu kom ik achter de andere meiden aan.’

De uitbraakspelers van VZV zijn dit jaar Lotte Houtenbos en Nandy Kramer. Linsey Perre hoeft niet mee te doen in de break-out. Zij is aangewezen voor de snelle middenuit. Houtenbos had de mooiste goal van de avond in haar handen (bij 29-17) na een schitterende aangooi van Kim Groen. Corine de Waard, doelvrouw van ZAP, pareerde de bal op onnavolgbare wijze.

Het bracht de handen in een vol Zijveld op elkaar, net als de reddingen van Amber Zomerdijk bij VZV. De Waarlandse stopte driemaal op rij een vrije break-out, twee keer van Dalmaijer en een keer van Kloosterman. Bij de ene redding werd ze knock-out gegooid door Dalmaijer, maar ze krabbelde weer op en vervolgde de wedstrijd.

VZV heeft twee prachtige keepsters die elkaar opstuwen tot scherpe concentratie en puike prestatie. Janneke van Rijswijk liet in de eerste helft slechts acht ballen passeren, dat is heel weinig voor een handbalwedstrijd van dat niveau. Amber Zomerdijk incasseerde na rust elf treffers, in de eerste twintig minuten van die tweede helft waren dat er echter maar twee. Zoooo.

ZAP wist dat het in de tweede helft een bolwassing bespaard was gebleven. Fenna Kloosterman kwam nog met een verklarende vingerwijzing. Bij VZV mag er met hars (plakkerige substantie) gespeeld worden, bij ZAP van de sporthalbeheerder niet. Er was deze week een half uur getest met de harspot langs de lijn. Het was lang niet genoeg geweest om in het spoor van VZV te blijven.

Dat staat volgende week zondag voor de zwaarste opdracht van het seizoen: de uitwedstrijd tegen de kampioenskandidaat nummer één, Borhave (uit Borne). Beide teams hebben zes punten en delen de koppositie. De auto’s rijden volgende week richting het oosten, naar het fraaie Twente (sporthal De Wooldrik, Borne).

John Volkers.

De doelpunten van VZV: Anniek Bruin 1, Nandy Kramer 3, Luca Prak 5, Kim 3 (1 x 7m), Linsey Perre 3, Riekie Singer 9 (4), Dymphie Keesom 2, Lotte Houtenbos 2, Romy Deken 3.

De Foto`s staan hier

Paul de Betuë van `de Keet` had besloten om na een charmeoffensief van René Zomerdijk onze 'home Cineast' het busje ter beschikking te stellen voor de uitwedstrijden van de Dames 1. Paul had tevens gezorgd voor een doos vol lekkere appels met een begeleidend briefje waarin ons alle succes werd toegewenst. Nodeloos te vermelden dat wij erg blij zijn met deze geste!

Kop d`r veur en Drann !

Kop d`r veur en Drann is een leus die op een bord geschreven staat aan de muur in sporthal de Eendracht te Zwartemeer, oftewel koppie d`r bij, mouwtjes oprollen, schuim op de mond en gaan! Dit hoefden wij de V.Z.V. meiden natuurlijk niet meer te melden, na de twee verliespartijen vorig seizoen tegen de opponent van vandaag wist éénieder wat haar te doen stond. De ervaring had ons geleerd dat deze ploeg volledig op snelheid te kloppen moest zijn.

38 seconden speeltijd, 0 - 2 voor V.Z.V. Een weergaloos hoog tempo hanteerden de Veldtemsen, Hurry-Up stond er bij en keek er naar, net als Uw verslaggever die met verbazing zat te kijken naar deze ongekende dadendrang. Na 10 minuten prijkte de 02-08 op het scorebord, Loslaten deed VZV niet, gesteund door de uitstekend keepende Janneke van Rijswijk die deze wedstrijd in het doel begon.

Ook het ong. 150 koppige publiek moet zich ongetwijfeld afgevraagd hebben 'wat wordt dit ?' V.Z.V. wist met een ongekend hoog tempo de voorsprong uit te bouwen naar 04 - 11, helaas komt dan ineens weer die kentering, na 23 minuten was Hurry - Up alweer teruggekomen tot 08 - 12.

Zwetend en zwoegend wisten wij de 13 - 17 ruststand te bereiken.

In de tweede helft was de openingstreffer voor de gastdames, 14 - 17, de wedstrijd kreeg meer en meer het karakter van gelijkwaardigheid, het flitsende openingsspel van V.Z.V. uit het eerste kwartier in de eerste helft hebben wij niet meer mogen aanschouwen. Dat de leus `Kop d`r veur en Drann` geld voor de Hurry - Uppers hebben wij mogen zien, nimmer gaven zij op en wisten zelfs in de 15de minuut op 20 - 22 te komen. Gelukkig weer twee doelpunten op rij voor V.Z.V. dat de marge weer enigszins een draaglijk aanzien gaf. Amber Zomerdijk liet zich in de tweede helft ook zeker niet onbetuigd en liet zien een betrouwbare sluitpost te zijn. In de 19de minuut bij de stand 20 - 26 mocht Linsey (wie anders) het veld verlaten met ditmaal haar pink uit de kom, die door de fysio van dienst Joep weer keurig op z`n plaats werd gezet. "Ik wil er zo wel weer in" vertrouwde ze mij toe op de bank, zo willen wij er nog wel een paar.

Geprobeerd hebben de Zwartemeersen het nog wel, maar V.Z.V. wist van geen buigen al ging het in de eindfase allerminst gesmeerd, mede door 4 keer een ondertal situatie voor V.Z.V. in de tweede helft.

Met nog 5 minuten op de klok toch wel die veilige marge waarop wij gehoopt hadden 23 - 29.

De wedstrijd was gespeeld en als einduitslag mochten wij 26 - 32 noteren. Een mooie teamprestatie waarin door iedereen keihard is gewerkt! De terugwedstrijd mogen wij weer tot de tanden gewapend zijn, deze meiden uit Zwartemeer geven niet op! we zijn dus gewaarschuwd!.

Wel was het net als vorig weekend tegen `t Fortuin/VVW een uiterst plezierige en dan bedoel ik gewoon Sportieve wedstrijd onder prima leiding van de heren scheidsrechters:

v.d. Berg en Molenaar wat vertrouwen geeft voor deze competitie in de Hoofdklasse A dit seizoen!

Dank aan onze supporters, Fam. v. Rijswijk, Chauffeur/Filmer Rene en natuurlijk de meiden van DOS: Maaike Sneek, Alicia Withoff, Rianne Leffers, Sandra Louissen en Alet van Veen die ons het steuntje in de rug kwamen geven vandaag, bedankt meiden, wordt zeer gewaardeerd!

Volgende week Zaterdag de kraker tegen ZAP in een hopelijk weer volgepakt `t Zijveld, zorg dat U er bij bent! aanvang 20.30 uur.

Doelpunten V.Z.V. : Lotte 5, Anniek 4, Luca 2, Nandy 4, Riekie 15 (5), Kim 1, Dymphie 1

gr. rob singer

Renée Kolken, Lotte Houtenbos, Tessa Fijnheer

De lange voorbereiding was voorbij, gisteravond ging de competitie dan echt van start met de thuiswedstrijd tegen ’t Fortuin VVW. Iedere recht geaarde VZV supporter weet dat het dan geen makkie gaat worden. En dat werd het dan ook niet. Maar onze meiden hadden er duidelijk zin in, zeker na de warme woorden van onze fervente supporter en geestelijk leidsman pastor Theo Vertelman. In zijn korte toespraak herinnerde pastor Theo er nog even aan dat zijn wieg in Wervershoof stond en dat dorp nog steeds een warm hart toedraagt. Maar, nu als inwoner van ’t Veld, toch de zijde van VZV heeft gekozen. Pastor Theo onderstreepte dat nog door niet alleen de eerste bal uit te reiken maar door aan alle speelsters van het VZV team het sieraad Geloof, Hoop en Liefde uit te reiken. Omdat pastor Theo 1 sieraad teveel had ingeslagen en deze aan de VVW dames overhandigde lukte het hem om de Wervershoofsen wat langer van hun wedstrijd focus af te houden. Maar toen de VVW coach zijn speelsters weer tot de orde riep konden de scheidsrechters Ooijkaas en Enthoven de wedstrijd laten beginnen.

Het leek  bij aanvang nog crescendo te gaan.Onze dames wisten namelijk  vrij eenvoudig het net achter VVW keepster Laura Mol wisten te vinden en zo een voorsprong op te bouwen van 6-1. Tot ongeveer 20 minuten in de 1^e helft bleef die voorsprong ook bestaan. VZV scoorde vrij makkelijk terwijl de de tegenstander hard moest werken om tot scoren te komen. Vervolgens vond VVW coach Jacco Noordhoek de tijd gekomen om een paar speelsters van positie te wisselen. Dit had direct effect op de wedstrijd omdat met deze wisselingen het de VZV defensie steeds lastiger werd gemaakt. Of daarmee ook het geloof in eigen kunnen van onze dames hiermee werd ondermijnd, wie het weet mag het zeggen. Wat duidelijk zichtbaar werd was dat het VZV spel wat rommelig werd en te vaak tot slordig balverlies leidde. En we weten allemaal dat, als de Wervershoofsen hun kansen ruiken zij er ook vol voor gaan. Waren gedurende die eerste 20 minuten onze dames de betere afmakers. Gedurende die laatste 10 minuten in de 1^e helft was VVW de bovenliggende partij. Niettemin konden we nog met een redelijke voorsprong, 15-11, de kantine gaan opzoeken voor het besteden van de consumptiebon die door onze club aan alle betalende bezoekers was uitgereikt.

De 2^e helft was er eigenlijk één van de gemiste kansen. Hoewel de score vooralsnog aardig in evenwicht bleef werd al wel duidelijk dat deze wedstrijd voor ons nog lang niet gewonnen was. Regelmatig stonden paal, lat of een goed acterende keepster in de weg. Opvallend was echter dat onze dames niet optimaal gebruik wisten te maken van de 1 of 2 man/vrouw meer in het veld door tijdstraffen bij de tegenstander. Door hier onvoldoende gebruik van te maken bleef het enorm spannend omdat VVW heel voorzichtig doelpunt na doelpunt van onze voorsprong afknabbelde. Bij 25-25 werd zelfs een gelijke stand bereikt. Gelukkig wisten onze meiden nog 1 keer het net te vinden maar moesten we nog 1 minuut van bijna ondragelijke spanning uitzitten voor de laatste aanval van VVW die wanhopig probeerden opnieuw de gelijkmaker aan te tekenen. Maar na een laatste doelpoging met nog 5 seconden op de klok kwam de bal weer in bezit van onze keepster en kon heel VZV een zucht van verlichting slaken. De eerste wedstrijd was gewonnen, de eerste punten binnen, een zeer lastige tegenstander verslagen en een zinderend avondje Zijveld aan z’n einde gekomen.

Kees